Confetti gaat Globoloco, deel 2. Waar is werk?
De Unie, dinsdag 19 mei, 20:00 uur.
Jongerenredactie Confetti onderzoekt in een serie debatten de relatie tussen Rotterdam en de wereld in de ogen van Rotterdamse jongeren. Hoe verhouden lokaal en globaal zich tot elkaar anno 2009? Wat betekent die mondialisering nu eigenlijk, en concreter: wat betekent zij voor ons? De debatten onderzoeken de invloed op ons alledaagse leven en de plaats waar dat zich afspeelt, het ‘lokale’ van onze eigen woonomgeving, onze stad. Confetti stelt de verhouding centraal tussen lokaal en internationaal in een drieluik over achtereenvolgens politiek, economie en cultuur.
Gasten: Duco Hoogland (gemeenteraadslid PvdA, student politicologie); Cherissa Koko (YoungEDBR lid en senior beleidsmedewerker gemeente Dordrecht); Marvin Pires (projectleider jongeren en werkzaam bij Pact op Zuid); Brigitte Koopmans (senior beleidsmedewerker Sociale Zaken en Werkgelegenheid gemeente Rotterdam). Gespreksleider is Farid Tabarki
Het was een klein clubje, dat zich had verzameld in zaal De Unie op 19 mei. Debatleider Farid Tabarki verzocht de aanwezigen dringend om op de eerste rijen plaats te nemen, maar dan nog waren er veel lege stoelen tussen de rijen te zien. De lage opkomst was aanleiding voor een eerste analyse. Merken Rotterdamse jongeren niets van de crisis? Vinden ze het niet interessant? Of was de geringe interesse misschien toch aan het mooie weer te wijten?
Gelukkig werd al snel vergeten dat er relatief weinig belangstellenden waren. Het debat ging meteen goed van start. De aanwezigen lieten van zich horen. En de kleinschaligheid van de bijeenkomst leek uiteindelijk zelfs een voordeel te zijn; na afloop van het debat lieten verschillende mensen in de zaal weten dat ze het een heel prettig debat hadden gevonden. De sfeer was goed, sprekers en mensen in de zaal lieten elkaar uitpraten en aanwezigen luisterden naar elkaar. En alsof dat nog niet genoeg was, werden er ook nog eens nieuwe inzichten verworven.
Gevolgen van de crisis
Voordat het debat van start gaat, stellen de panelleden zich voor. Farid Tabarki vraagt hen ook te vertellen wat er leuk is aan hun baan. Alle panelleden noemen als leuk onderdeel van het werk de mogelijkheid om een bijdrage te leveren aan een stad of aan de samenleving. Duco Hoogland verwoordt het als volgt: ‘Ik houd van de stad en ik houd van Rotterdammers. Dus wat is er nou mooier dan daar een bijdrage aan te kunnen leveren?’ Ook Cherissa Koko en Brigitte Koopmans vinden het prettig om iets voor de stad te kunnen doen. De contacten met verschillende instellingen en personen geven Cherissa energie. En Brigitte vindt het prettig dat er in Rotterdam veel mogelijkheden zijn. Marvin Pires noemt daarnaast de diversiteit van zijn werk. Hij zit het ene moment bij de Rabobank aan de tafel, terwijl hij het andere moment met leerlingen praat. ‘Het is leuk dat het heel divers is. Je moet steeds schakelen tussen verschillende werelden.’
Van de economische crisis merken alle panelleden wel iets in hun persoonlijke omgeving. Vrienden of vriendinnen raken werkloos en mensen die nog wel werk hebben, worden bang om hun baan te verliezen. Ook in hun werk zien de panelleden de gevolgen van de crisis, zoals een toenemend aantal ontslagen en problemen voor jongeren om een baan te vinden. Tegelijkertijd ondervinden de panelleden persoonlijk nog geen gevolgen van de crisis. Ze hebben allemaal een baan en ze zijn op dit moment niet bang om die te verliezen; ze hebben het mede door de crisis juist drukker dan ooit.
Veel mensen in de zaal herkennen de ervaringen van de panelleden.
LEES VERDER HET VERSLAG IN PDF HIERONDER
Het was een klein clubje, dat zich had verzameld in zaal De Unie op 19 mei. Debatleider Farid Tabarki verzocht de aanwezigen dringend om op de eerste rijen plaats te nemen, maar dan nog waren er veel lege stoelen tussen de rijen te zien. De lage opkomst was aanleiding voor een eerste analyse. Merken Rotterdamse jongeren niets van de crisis? Vinden ze het niet interessant? Of was de geringe interesse misschien toch aan het mooie weer te wijten?
Gelukkig werd al snel vergeten dat er relatief weinig belangstellenden waren. Het debat ging meteen goed van start. De aanwezigen lieten van zich horen. En de kleinschaligheid van de bijeenkomst leek uiteindelijk zelfs een voordeel te zijn; na afloop van het debat lieten verschillende mensen in de zaal weten dat ze het een heel prettig debat hadden gevonden. De sfeer was goed, sprekers en mensen in de zaal lieten elkaar uitpraten en aanwezigen luisterden naar elkaar. En alsof dat nog niet genoeg was, werden er ook nog eens nieuwe inzichten verworven.
Gevolgen van de crisis
Voordat het debat van start gaat, stellen de panelleden zich voor. Farid Tabarki vraagt hen ook te vertellen wat er leuk is aan hun baan. Alle panelleden noemen als leuk onderdeel van het werk de mogelijkheid om een bijdrage te leveren aan een stad of aan de samenleving. Duco Hoogland verwoordt het als volgt: ‘Ik houd van de stad en ik houd van Rotterdammers. Dus wat is er nou mooier dan daar een bijdrage aan te kunnen leveren?’ Ook Cherissa Koko en Brigitte Koopmans vinden het prettig om iets voor de stad te kunnen doen. De contacten met verschillende instellingen en personen geven Cherissa energie. En Brigitte vindt het prettig dat er in Rotterdam veel mogelijkheden zijn. Marvin Pires noemt daarnaast de diversiteit van zijn werk. Hij zit het ene moment bij de Rabobank aan de tafel, terwijl hij het andere moment met leerlingen praat. ‘Het is leuk dat het heel divers is. Je moet steeds schakelen tussen verschillende werelden.’
Van de economische crisis merken alle panelleden wel iets in hun persoonlijke omgeving. Vrienden of vriendinnen raken werkloos en mensen die nog wel werk hebben, worden bang om hun baan te verliezen. Ook in hun werk zien de panelleden de gevolgen van de crisis, zoals een toenemend aantal ontslagen en problemen voor jongeren om een baan te vinden. Tegelijkertijd ondervinden de panelleden persoonlijk nog geen gevolgen van de crisis. Ze hebben allemaal een baan en ze zijn op dit moment niet bang om die te verliezen; ze hebben het mede door de crisis juist drukker dan ooit.
Veel mensen in de zaal herkennen de ervaringen van de panelleden.
LEES VERDER HET VERSLAG IN PDF HIERONDER
